دوشنبه 30 بهمن 1396
وفات حضرت فاطمه معصومه(سلام الله علیها) تسلیت باد تاریخ درج خبر :1396-10-7

حضرت معصومه(س) داراي شخصيت رفيع و مقام والا مي‌باشد به طوري كه ائمه طاهرين ـ عليهم السّلام ـ از اين بانو، با جلالت و تكريم ياد كرده‌اند و حتي پيش از ولادت آن حضرت نام او بر لسان بعضي از ائمه ـ عليهم السّلام ـ آمده و از مقام والاي او سخن گفته‌اند.(1)
ما در اينجا به صورت اجمالي به بعضي از خصوصيات معنوي آن حضرت اشاره مي‌كنيم:
1. شرافت خانوادگي: او ماه تاباني است كه از برج امامت طلوع كرده و در آغوش امامت تربيت يافته و قنداقه امامت را نيز در دامن خود پرورش داده است. و همة نياكان او مشعلداران امامت، پرچمداران هدايت، اسوه‌هاي فضيلت و استوانه‌هاي ولايتند.
2. عبادت: يكي از عالي‌ترين نمونه‌هاي عبادت و بندگي خدا از خاندان ولايت و امامت، عبادت كريمه اهل بيت ـ عليهم السّلام ـ مي‌باشد. او با عبادت و شب زنده داري هفده روزه در واپسين روزهاي عمر شريفش در قم گوشه‌اي از يك عمر عبوديت و خضوع خود در برابر ذات پاك الهي را نشان داده است.(2)
3. محدثه بودن آن حضرت: از ويژگي‌هاي حضرت معصومه آن بود كه به علوم اسلام و آل محمد ـ صلّي الله عليه و آله ـ آگاهي داشت و آن حضرت از جمله راويان حديث است.
4. لقب معصومه: مقام عصمت عالي‌ترين مقام معنوي و پاكي است. آن حضرت به اين مقام در سطح پايين‌تر از 14 معصوم دست پيدا كرده بود.
5. شفاعت گسترده: طبق روايات وارده حضرت معصومه (سلام الله عليها) شفيعه بزرگ محشر است.
6. زيارتنامه ماثورومخصوص: يكي از شواهد عظمت استثنايي حضرت معصومه ـ سلام الله عليها ـ زيارتنامه ‌اي است كه از امام رضا ـ عليه السّلام ـ صادر شده است او معصوم نيست ولي زيارتنامه اش از معصوم است.
7- كرامات و عنايات آستان مقدسش همواره شامل حال خاص و عام بوده است. از بزرگاني همچون ملاصدرا، آيت الله بروجردي گرفته تا آن مسلمان عاشقي كه از دور افتاده‌ترين كشور اسلامي به عشق زيارت به حريم قدس او راه يافته، همگي مورد لطف و عنايت كريمانه حضرت قرار گرفته اند.
كراماتي مانند شفاي دست آيت الله اراكي، شفاي چشم طلبة نخجواني، شفاي مرض مرد نصراني كه در بغداد زندگي مي‌كرد، شفاي دختر لال از اهل آستارا (روز پنج شنبه 10 رجب 1385 هـ .ق)، شفاي فلج آقاي امير احمد كوهي ساكن مشهد و از كارمندان اداره امور اقتصادي (14 شعبان برابر با 26 دي ماه 1373 ش) و...
زندگينامه آن حضرت: تاريخ ولادت آن حضرت به طور دقيق مشخص نيست ولي طبق اسناد به دست آمده ولادت آن حضرت را در مدينه و در سال 173 ه‍ ق نقل مي‌كنند.(3) هنوز بيش از ده سال از عمر شريف حضرت معصومه نگذشته بود كه پدر بزرگوارش را از دست مي‌دهد و تحت تربيت امام رضا ـ عليه السّلام ـ برادر بزرگوارش قرار مي‌گيرد با گذشت يك سال از اقامت اجباري امام رضا ـ عليه السّلام ـ وولايتعهدي در خراسان، حضرت معصومه ـ سلام الله عليها ـ براي زيارت برادرش به مقصد خراسان حركت مي‌كند. وقتي به شهر ساوه مي‌رسند بيمار و رنجور شده و به قم منتقل مي‌شوند و مدت 17 روز در قم و در سراي موسي بن خزرج به عبادت مشغول شده و بعد رحلت مي‌فرمايند.(4)
به طور قطع مي‌توان گفت: شهر قم اولين مركز تشيع در ايران بوده است و سابقه تشيع آن به آخر قرن اوّل هجري باز مي‌گردد. و به طور كلي قم از همان اسلام مورد توجه ائمه ـ عليهم السّلام ـ بوده است و از اين شهر به عنوان حرم و عشّ (پناهگاه) اهل بيت ياد كرده‌اند. بعد از دفن حضرت معصومه در اين شهر توجه علويان و سادات نسبت به قم فزوني يافت و در اعصار مختلف قلب جهان تشيع در قم مي‌تپيد و علوم مختلف اهل بيت ـ عليهم السّلام ـ در اين شهر ترويج و تبليغ مي‌شد. امروزه هم شهر مقدس قم بسان ستاره‌اي درخشان در آسمان تشيع مي‌درخشد و در هيچ جاي دنيا شهري با اين ويژگي ها وجود ندارد. وجود پر ثمر هزاران عالم و دانشمند تراز اوّل شيعي، حوزه علميه عظيم و گسترده براي بسط و گسترش علوم مختلف شيعي، توجه هر ساله ميليونها عاشق اهل بيت ـ عليهم السّلام ـ به اين شهر، برگزاري مراسمات مذهبي ناب شيعي، اين شهر را به قلب تپنده جهان تشيع در دنيا تبديل كرده است. وجود مرقد مطّهر و منور حضرت معصومه و رونق مسجد جمكران سرمايه اي گرانبها در جهت افزايش بركات اين شهر است.
قم، شهري است كه از نظر آب و هوا و مناظر طبيعي در سطح بسيار پاييني قرار دارد. امّا به بركت بانوي بزرگوار در مدت زمان كوتاهي اين شهر به شهري علمي، فرهنگي، و اقتصادي تبديل شد و از نظر اجتماعي و زيست شهري، به يكي از كلان شهرهاي ايران مبدل گشت پس از مدتي به خاطر هجوم شيفتگان اهل بيت ـ عليهم السّلام ـ ، اين شهر به استاني مستقل تبديل شده و از رونق اقتصادي و علمي فرهنگي بسيار بالايي برخوردار است.

________________________________________
پاورقی:
1. قمي، عباس، سفينة البحار، ج 2، ص 276. و علامه مجلسي، محمد تقي، بحار الانوار، ج 6، ص 216.
2. حسن بن محمد قمي، تاريخ قم، ص292.
3. نمازي، علي، مستدرك سفينه، ج 8، ص 257. و كليني، اصول كافي، انتشارات ولي عصر، ج 2، كتاب الحجة.
4. مفيد، الارشاد، ج 2، ص 242. و كتاب قم، چاپ مجلس، ص 213.


ارسال نظر
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیک :
متن نظر :

پربازدید
لينك هاي مرتبط
قم - خیابان معلم -کوچه 12 - جنب جامعه مدرسین حوزه علمیه قم
تلفن :
025 - 37737213
نمابر :
025 - 37737217
کدپستی :
37185- 4466
تمام حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز مطالعات و پاسخ گویی به شبهات حوزه علمیه قم می باشد.