دوشنبه 31 ارديبهشت 1397
میلاد حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی(صل الله علیه و آله و سلم ) مبارکباد تاریخ درج خبر :1396-9-16

میلاد حضرت  ختمی مرتبت محمد مصطفی(صل الله علیه و آله و سلم ) مبارکباد
پيامبر اكرم محمد مصطفي ـ صلّي الله عليه و آله ـ در روز جمعه 17 ربيع الاوّل سال عام الفيل(570 ميلادي) از وجود مادري مهربان بنام «آمنه» به دنيا آمد و پدر بزرگوارش عبدالله بود كه قبل از ولادت فرزندش در بازگشت از سفر تجارتي شام در يثرب مريض شد و در آنجا از دنيا رفت.(1)
بعد از تولّد آن حضرت سرپرستي وي را عبدالمطلب جد بزرگوارش به عهده گرفت. محمد(ص) تنها 3 روز از مادر خود شير خورد و پس از آن تا چهار ماه از كنيز ابولهب به نام «ثويبه»، كه قبل از آن حمزه عموي پيامبر را نيز شير داده بود، شير خورد. رسم اشراف و بزرگان عرب اين بود كه فرزندان خود را به دايه ها، كه از قبائل بيابان نشين بودند، مي سپردند تا كودكانشان از فضاي آلوده يكجانشيني خصوصا در مكه كه محل رفت و آمد حاجيان بود دور نگه دارند و در هواي سالم صحرا پرورش يابند ضمن آنكه با زبان عربي فصيح، كه در زندگي صحرانشيني خود از نفوذ لغات و لهجه هاي غير فصيح مصون بود، آشنا شوند. بعد از چهار ماه كه از تولّد محمد(ص) سپري شده بود دايگان قبيلة بني سعد به مكّه آمدند در اين ميان «حليمه» دختر ابي ذويب تنها زني بود كه محمد(ص) از او شير خورد. عبدالمطلب وقتي با حليمه و نام قبيله او آشنا شد از اين اتفاق خوشحال گرديد و گفت: آفرين آفرين دو خوي پسنديده و دو خصلت شايسته، يكي سعادت و ديگري بردباري در تو وجود دارد.
حليمه داية مهربان پيامبر ـ صلّي الله عليه و آله ـ پنج سال از وي محافظت كرد، و در تربيت و پرورش او كوشيد در طي اين مدت زبان عربي فصيح را آموخت، كه بعدها آن حضرت به اين افتخار مي كرد. سپس «حليمه» او را به مكه آورد و از اين پس محمد(ص) در كنار مادر خود و تحت سرپرستي جد بزرگوارش قرار گرفت(2)، در شش سالگي آن حضرت همراه مادرش در اوّلين سفر بجهت زيارت قبر پدر و ديدار با خانواده مادري خود راه يثرب را در پيش گرفت اما در بازگشت از اين سفر مادر خود را در محلي به نام «أبْواء» از دست داد. هنوز تلخي يتيمي در كام آن حضرت باقي بود و هشت بهار بيشتر از عمر شريفش نگذشته بود كه سرپرست و جد بزرگوارش (عبدالمطلب) را نيز از دست داد.
عبدالمطلب در هنگام مرگ سرپرستي محمد را به ابوطالب كه به نيكوكاري شهره بود، سپرد. ابوطالب هيچ وقت حمايت ها و دلسوزي هاي خود را از برادر زادة خود دريغ نكرد به طوري كه هيچ وقت حاضر نبود او را غمگين ببيند. از اين رو هنگامي كه «ابوطالب» تصميم گرفت در سفر تجاري خود به سوي شام محمد را در مكه بگذارد سيماي غمگين محمد(ص) طوفاني از احساسات در دل ابوطالب پديد آورد به گونه اي كه ناچار شد محمّد ـ صلّي الله عليه و آله ـ را همراه خود ببرد.(3)
________________________________________
پاورقی:
1. سبحاني، جعفر، فروغ ابديت، قم، مركز انتشارات دفتر تبليغات اسلامي، چاپ هشتم، ص154.
2. سيرة ابن هشام، بيروت، دارالكتاب العربي، ج1، ص167.
3. فروغ ابديت، همان، ص172.

ارسال نظر
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیک :
متن نظر :
پربازدید
لينك هاي مرتبط
قم - خیابان معلم -کوچه 12 - جنب جامعه مدرسین حوزه علمیه قم
تلفن :
025 - 37737213
نمابر :
025 - 37737217
کدپستی :
37185- 4466
تمام حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز مطالعات و پاسخ گویی به شبهات حوزه علمیه قم می باشد.