دوشنبه 30 بهمن 1396
رابطه اي بين حضرت زهرا ـ سلام الله عليها ـ و شب قدر تاریخ درج خبر :1395-11-23
با توجه به رواياتي كه عمدتاً از حضرت صادق ـ عليه السلام ـ نقل شده ايشان ليله يا ليله قدر را حضرت فاطمه ـ سلام الله عليها ـ ذكر كرده اند. بدون شك اين روايات تأويل و بطني از بطون قرآن مي باشد كه ائمه اطهار ـ سلام الله عليها ـ با علم بي پايان خويش به اين تأويلات آگاه بودند. «و ما يعلم تأويله الا الله و الراسخون في العلم» و اين تأويل يا به خاطر ستر و عفاف و پوشش حضرت مي باشد و يا به اين خاطر كه آن حضرت به واسطه اين كه ام الائمه است (و هر چه فيض و بركت در عالم است به واسطه ايشان و ائمه اطهار است) در حقيقت ايشان ريشه و منشأ خير و بركت هستند.

حضرت فاطمه زهرا ـ سلام الله عليها ـ ام الائمه و برترين زن جهان از اولين آن ها تا آخرين است. «سيدة النساء العالمين من الاولين و الآخرين»(1) در روايتي از امام صادق ـ عليه السلام ـ است كه ايشان در مورد آيه اوّل سوره قدر فرمودند: «ليله» فاطمه است. علاوه بر اين در تأويل آيه اول سوره دخان «ليله مباركه» كه عموم مفسران آن را شب قدر مي دانند، فاطمه ـ سلام الله عليها ـ به عنوان «ليله مباركه» ذكر شده است. به نظر مي رسد با توجه به موارد ذكر شده و با توجه به اين كه فاطمه زهرا ـ سلام الله عليها ـ به عنوان ام الائمه (كه همه خيرات از ناحيه آن ها و به فيض وجود آن ها بر بندگان نازل مي شود) منشأ هر خيري است لذا «ليله» را «ليله القدر» فاطمه ـ سلام الله عليها ـ دانسته اند.
در تفسير فرات كوفي حديثي از امام صادق ـ عليه السلام ـ روايت شده است، كه در اين حديث آمده است: انا انزلناه في ليله القدر(2) ليله «فاطمه» و القدر «الله» فمن عرف فاطمه حق معرفت ها فقد ادرك ليلة القدر...»(3)در آيه «ما قرآن را در شب قدر نازل كرديم» منظور از ليله (شب) فاطمه و منظور از قدر «الله» است. پس هر كس فاطمه ـ سلام الله عليها ـ را آن گونه كه حق شناخت ايشان است بشناسد فيض ليلة القدر را درك كرده است.
علاوه بر اين علامه مجلسي مي نويسد: در تاويل آيه «هم و الكتاب المبين انا انزلناه في ليلة المباركه» وارد شده كه كتاب مبين امير المؤمنين ـ عليه السلام ـ و ليله المباركه فاطمه ـ سلام الله عليها ـ مي باشد.(4)
اين قبيل روايات در واقع تفسير بطون قرآن و تأويل آيات قرآن است. علامه مجلسي نيز مي نويسد: «اما تاويل حضرت صادق ـ عليه السلام ـ «ليله القدر» را به «فاطمه» اين بطني از بطون آيه است. و تشبيه حضرت فاطمه ـ سلام الله عليها ـ به ليله (شب) يا به خاطر ستر و عفاف فاطمه است يا به خاطر آن ظلم وجوري است كه ايشان را فرا مي گيرد و مي پوشاند.»(5)
علامه در جاي ديگربا توجه به آيه هم و الكتاب المبين انا انزلناه في ليله مباركه(6) مي نويسد: «اين تعبير از فاطمه به ليله به اعتبار عفاف و مستوريت ايشان از خلايق از جهت صورت و رتبه (شأن و مقام) است. علاوه بر اين خير (خوبي، رحمت) از آن حضرت بدون واسطه صادر مي شود.»(7) سپس مي نويسد: اين بطن آيه است كه ظاهر آيه نيز به آن دلالت دارد. زيرا نزول قرآن در شب قدر، هدايت خلق و ارشاد آن ها به شرايع ديني و ثبات آن ها بر حق تا انقضاء دنيا، جز با وجود امامي كه تمامي حوائج مردم را مي داند امكان پذير نيست. و اين امر به نصب حضرت امير ـ عليه السلام ـ و قرار دادن ايشان به عنوان مخزن علم قرآن ـ هم از جهت لفظ و معني و هم از جهت ظاهر و باطن، محقق شد. تا مصداق «كتاب مبين» شود و اين امر هم چنين با ازدواج آن حضرت با سيد النساء (فاطمه زهرا ـ سلام الله عليها ـ ) محقق شد تا از آن دو وجود، ائمه اطهار تا روز قيامت دوام داشته باشد.»(8)
نتيجه گيري: با توجه به رواياتي كه عمدتاً از حضرت صادق ـ عليه السلام ـ نقل شده ايشان ليله يا ليله قدر را حضرت فاطمه ـ سلام الله عليها ـ ذكر كرده اند. بدون شك اين روايات تأويل و بطني از بطون قرآن مي باشد كه ائمه اطهار ـ سلام الله عليها ـ با علم بي پايان خويش به اين تأويلات آگاه بودند. «و ما يعلم تأويله الا الله و الراسخون في العلم» و اين تأويل يا به خاطر ستر و عفاف و پوشش حضرت مي باشد و يا به اين خاطر كه آن حضرت به واسطه اين كه ام الائمه است (و هر چه فيض و بركت در عالم است به واسطه ايشان و ائمه اطهار است) در حقيقت ايشان ريشه و منشأ خير و بركت هستند.
نكته ديگري نيز مي توان دوباره افزود و آن اين كه، خداوند در قرآن از حضرت زهرا به كوثر تعبير مي كند كوثر يعني خير كثير كه دائماً در حال جاري شدن است، از اين جهت كه فرزندان حضرت زهرا در جهان هستي از جايگاه ويژه برخوردارند و خير و بركات در دنيا با توجه به وجود آن ها در جريان است و مردم از آن بهره مند هستند شايد به خاطر آن حضرت را معادل ليله القدر دانسته اند. چون تمام بركات معنوي و مادي از ناحيه او متوجه بشريت است.

پی نوشت ها:
1. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، بیروت، موسسه الوفاء، 1404، ج43، ص 26.
2. قدر : 1.
3. کوفی، فرات بن ابراهیم بن فرات، تفسیر فرات کوفی، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، (1416 ـ 1374)، چاپ دوم، ص 581.
4. مجلسی، محمد باقر، پیشین، ج25، ص 99.
5. همان، ج25، ص 99.
6. دخان : آیات ابتدایی.
7. علامه مجلسی، پیشین، ج48، ص 90.
8. همان.

ارسال نظر
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیک :
متن نظر :

پربازدید
لينك هاي مرتبط
قم - خیابان معلم -کوچه 12 - جنب جامعه مدرسین حوزه علمیه قم
تلفن :
025 - 37737213
نمابر :
025 - 37737217
کدپستی :
37185- 4466
تمام حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز مطالعات و پاسخ گویی به شبهات حوزه علمیه قم می باشد.